تایپوگرافی خوب آمیزشی از داشته ها و الهامات، هشیاری وناخودآگاه ، دیروز و امروز، وهم و واقعیت كار، و بازی و مهارت و هنراست . »پاول رند«
چندی است حرفه گرافیك كشور، میزبان مقوله ای چالش برانگیزبه نام تایپوگرافی است كه حساسییت عجیبی در همگان ایجاد كرده است. از طرفی تب كار با حروف در طراحان متأخر و جوانتر به
وضوح مشاهده می شود و از دیگر سو هجمه ای از انتقاد و انتقام شنیده یا خوانده می شود كه آشكارا این جهت گیری جدید فضای طراحی گرافیك كار را مورد خطاب قرار می دهند. بخش اعظمی از این نقدها تركیبی است از تعصبات خشك و احساسات گذرا و تاکنون به این مقوله ی بصری از منظر دانش تصویری و شالوده عملی نگریسته نشده است. این گونه شیوه تاخت و تاز به هر پدید های نوظهور، دیرپایی است كه از زمان سنگ اندازی به قطار تا عصر رایانه همواره مشاهده شده است. مسأله رایانه و شیوه برخورد با این تكنولوژی گواه این مدعی است. علیرغم كثرت كاربردی كه رایانه در بین طراحان گرافیك دارد،این ابزار بیش از هر جای دنیا در كشور ما بد نام است.
متأسفانه در اغلب موارد رهیافت مشابهی اختیار می شود و شیوه برخورد و نگاه تایپوگرافی نیز اینگونه است. یكی از دلایل این نگاه پرهیز از نقد اصولی و وجود احترام آمیخته با تعصبی است كه همواره خطاطی و خوشنویسی در كشور ما از آن در جهت انزوا و انحطاط استفاده كرده است. اگر نگاهی آمیخته با شالوده علمی و قواعد بصری به خوشنویسی داشته باشیم درمی یابیم كه در گالری و نمایشگاههای ما جز جلوهای عبوس و تكراری از» اقلام ستّه« و كپی های خلاق و نسخه برداری كوركورانه از نسخه هایی نخ نما شده و تكراری وجود ندارد. امیدواریم این اتفاق برای تایپوگرافی وبه طور عام حرفه گرافیك ما نیفتد.
الفبا رسانه پیام رسانی مكتوب و تصویر زبان است و خط زبان مصور، معانی و مفاهیم گفتاری است.
خوشحالی، شادی، آرامش، اضطراب و خشونت اجتماعی در شكل حروف، جذب و متجلی است. در سراسر تاریخ همواره زیبایی خط و سیمای ظاهری زبان نوشتاری برای ملل و تمدنها مورد ارزش بوده
است. با اختراع بزرگ طی سا لهای ۱۴۵۰ نیز الفبا دوباره طراحی و مورد توجه طراحان حروف قرار گرفت و بعضی از هنرمندان نقاش و مجسمه ساز تصمیم گرفتند با روحیه های مختلف یك سری الفبای
یك پارچه بسازند.
کم كم تجربه كردن روش های پیشرو و بعضاً افراطی توسط طراحان مدرن نشان داد كه اساساً قیاس خوانایی و برقراری ارتباط در یك ظرف واحد قیاس درستی نیست. ارتباط به وسیله جذب و جلب
مخاطب آغاز می شود یعنی خواننده ابتدا می بیند و جذب شمایل طرح می شود و سپس در خواندن و كشف محتوای پیغام نهفته، تلاش خواهد كرد.
در كار با حروف ابزار، نقش تعیین كننده ای خواهد داشت. یك طراح برای دستیابی به آمیزش هماهنگ و دلپذیر عناصر نوشتاری و مفردات خط بر آنگونه كه با ساختار كلی اثر سازگار باشد و ظاهری
هماهنگ با محتوا داشته باشد و از طرفی متفاوت با آثار مطرح باشد، باید بتواند از تكنیك ها، ابزار و مواد سودمند به صحیح ترین شكل استفاده كند و در عین حال از تجربه های گوناگون و شگردی متناسب
با بافت فرهنگی حروف بهره گیرد.
شیوه كار با حروف باید با ابزار هماهنگ باشد و هنگام استفاده از ابزار باید جلوه هایی را كه امكان تأثیرگذاری آن ها بر فرم خط وجود دارد در نظر داشت. همكاری شیوه و ابزار، نقش قابل توجهی
برای نمایاندن روحیه و معنای فرم خط دارند. اما استفاده از ابزار نو برای رسیدن به ضخامت ها و اتصالات متنوع نباید منجر به اشكالی نامربوط شود، زیرا مفردات و اتصالات حروف از انتزاعی ترین فرمهای ملهم از طبیعت هستند و طی گذار از سالیان دور تراش خورده اند تا با جنب ههای فرهنگی جامعه و فرهنگ عام تجانس داشته باشند.
پیوند ها